Πολιτισμική προσαρμογή

Ιουνίου 20, 2008 in κουλτούρα, κόσμος

Μια γρήγορη σημείωση καθώς διαβάζω για το μάθημα της αστικοποίησης.

Οι Κουβανοί στο Μαϊάμι πρώτα απέκτησαν πολιτική και οικονομική επιτυχία και έπειτα άρχισαν να προσαρμόζονται πολιτισμικά. (City Lights, by Barbara Phillips)

Είναι σίγουρα από τα πράγματα που σε βάζουν σε σκέψεις.

Ιουνίου 2008
Δ	Τ	Τ	Π	Π	Σ	Κ
« Μάι		Ιουλ »
	1
2	3	4	5	6	7	8
9	10	11	12	13	14	15
16	17	18	19	20	21	22
23	24	25	26	27	28	29
30

Κατηγορίες

Αρχείο

9 comments

Comments feed for this article

Ιουνίου 20, 2008 στο 7:22 μμ

brexians

το ιδιο εγινε και με τους αλβανους στην ελλαδα…..!

Απάντηση

Ιουνίου 22, 2008 στο 9:01 πμ

Fuyumi Kotani

Ναι, θα έλεγα ότι πολιτισμικά έχουν προσαρμοστεί, αν και έχουν περισσότερη οικονομική δύναμη από όσο πολιτική νομίζω. Για αυτό και προσπαθούν να αποκτήσουν την δεύτερη. Τουλάχιστον αυτή την εντύπωση έχω.

Απάντηση

Ιουνίου 22, 2008 στο 6:39 μμ

Evangelos

μάθημα της αστικοποίησης (??!!)

ενδιαφέρον. more info? κάποτε διάβασα ένα ολόκληρο τεύχος του City για μια εργασία. το έχεις υπόψη σου?

Απάντηση

Ιουνίου 23, 2008 στο 12:13 μμ

Fuyumi Kotani

Στο μάθημα αυτό εξετάζουμε την ιστορική εξέλιξη των πόλεων, τους λόγους που οδηγούν πολλούς πληθυσμούς στις πόλεις και πως λειτουργούν αυτές οι πόλεις σε γενικές γραμμές. Ενδιαφέρον είναι. Με πολλή αριστερή ιδεολογία! XD
Το City είναι περιοδικό; Όχι δεν το έχω υπ’όψην μου.

Απάντηση

Ιουνίου 24, 2008 στο 7:40 πμ

Evangelos

καλό ακούγεται. φαντάζομαι δεν ειναι στην ελλάδα? το city είναι scientific journal με θεματα για τις πόλεις. εγώ διαβασα ένα ολόκληρο τεύχος που σχετιζόταν με τα θέματα του φόβου δτις πόλεις. απλά δεν ήταν πολύ βαρύ για επιστημονικό και μου άρεσε. anyway, keep on reading για να το περάσεις και κάτι θα μείνει μάλλον από το μάθημα!

υ.γ. μια idea είχα προσπαθήσει να γράψω και εγώ στο http://reflexivity.wordpress.com/2008/01/17/Αναστοχαστικότητα-και-πόλη/ (sorry για το ad του blog μου – μόλις το δεις μπορείς άνετα να σβήσεις το υ.γ. με το link)

Απάντηση

Ιουνίου 28, 2008 στο 3:16 μμ

brexians

Απολείπειν ο θεός Αντώνιον

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές –
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανοφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πείς πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.