Μεταφέρω εδώ αυτούσιο το κομμάτι της Καθημερινής. Δεν το περίμενα ότι η χάρη των SMAP και του Τσουγιόσι θα έφτανε και στην Ελλάδα με αυτόν τον τρόπο. Τον λυπάμε τον κακόμοιρο. Κυρίως επειδή δεν είναι και κανένας σούπερ τραγουδιστής για να αντέξει η φήμη του αυτό το σκάνδαλο. Αν και δύσκολα κλονίζεται ο θεσμός των SMAP.
Υπάρχουν όμως και κάποια άλλα παλικάρια που μπορούν να τραγουδήσουν με μαγιό, σαγιονάρες και πετσέτα στους ώμους και να τους προσκυνήσει όλο το ολυμπιακό στάδιο του Τόκυο. *Arashi spazzing* Gomen αλλά δεν κρατιόμουν να το πω!!!
Τραγουδούσε γυμνός
Στην Ιαπωνία, όπου ενδεχομένως δεν είναι μαγκιά να πίνεις μέχρι τελικής πτώσεως και να ξεγυμνώνεσαι στον δρόμο, προκαλώντας τον ενθουσιασμό των οπαδών σου, ένας δημοφιλής μουσικός και ηθοποιός μετάνιωσε οικτρά για το μεθύσι του και ζήτησε ταπεινά συγγνώμη από το κοινό του. Ο 34χρονος Τσουϊόσι Κουσανάγκι, τραγουδιστής του διάσημου συγκροτήματος SMAP συνελήφθη χθες τα ξημερώματα, σε πάρκο του Τόκιο, όπου είχε καταλήξει τύφλα στο μεθύσι και τραγουδούσε γυμνός. Η σύλληψή του με το σχετικό βίντεο, όπου εμφανίζεται να λέει στους αστυνομικούς «γιατί είναι κακό να είσαι γυμνός» και να αντιστέκεται στην προσπάθειά τους να τον απομακρύνουν, ήταν χθες πρώτη είδηση στα τηλεοπτικά δελτία. Ωστόσο, το τηλεοπτικό ρεζιλίκι δεν ήταν η μόνη συνέπεια των πράξεών του, αφού μεγάλες ιαπωνικές εταιρείες με τις οποίες είχε υπογράψει διαφημιστικά συμβόλαια απέσυραν την εμπιστοσύνη τους από το πρόσωπό του.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_24/04/2009_312033


2 comments
Comments feed for this article
Μαΐου 3, 2009 στο 12:53 μμ
Showbitch
Αυτό γίνεται με το αλκοόλ. Πότε σε “ανεβάζει” και πότε σε… κατεβάζει, όπως σ’ αυτή την περίπτωση. Αλλά νομίζω είναι και θέμα νοοτροπίας και αξιών της κάθε κοινωνίας. Αν αυτό συνέβαινε στις ΗΠΑ μάλλον θα ήταν διαφήμιση. Εκεί αυτά τα παρατράγουδα είναι συνηθισμένα και συγχωρητέα. Έχουν τη νοοτροπία “ας γράψουν ό,τι νάναι αρκεί να έχουν σωστά το όνομά μου για να με θυμάται ο κόσμος. Στην Ιαπωνία όμως πρέπει να είναι διαφορετικά τα πράγματα, έχουν άλλες αξίες και άλλες απόψεις- από όσο γνωρίζω- για την αξιοπρέπεια και το φαίνεσθαι και μάλλον την… ψιλοπάτησε. Ιαπωνία δεν έχω πάει, μόνο Κίνα. Δεν ξέρω είναι κοντά σαν νοοτροπία;
Μαΐου 3, 2009 στο 6:23 μμ
Fuyumi Kotani
Καλά, ναι. Στην Ιαπωνία είναι πολύ αυστηροί με τα είδωλά τους. Δεν πρέπει να είναι μόνο πρότυπα, αλλά και “διαθέσιμοι” για το κοινό τους.
Εγώ πάλι εέω πάει Ιαπωνία αλλά όχι Κίνα. Ούτε εγώ μπορώ να κάνω συγκρίσεις…