You are currently browsing the category archive for the 'Uncategorized' category.
Πωω τελικά μπήκε Οκτώβρης! Να χαιρόμαστε και την νέα μας κυβέρνηση!
Λοιπόν, μιας και δεν έχω γράψει για κάποιο βιβλίο ποτέ εδώ, παρά μόνο ως αναφορά, ας γράψω για αυτό που ξεκίνησα το καλοκαίρι. (Διαβάζω πάρα πολύ αργά, αλλά κάνω φιλότιμες προσπάθειες να μην εγκαταλείψω το διάβασμα.)
Το βιβλίο είναι το “Στην απέναντι όχθη” του Τηλέμαχου Κώτσια και μου έκανε ιδιαίτερα καλή εντύπωση. Η πλοκή είναι γρήγορη, για να καλύψει μια μεγάλη ιστορική περίοδο και εστιάζει σε αυτά που έχουν μεγαλύτερη σημασία. Είναι ταυτόχρονα συγκινητικό και με μεγάλες δόσεις χιούμορ, ιδιαίτερα στην αρχή, και δράσης, προς την μέση. Διαβάζεται πολύ ευχάριστα, παρά την βαρύτητα των γεγονότων.
Αλλά αυτό που μου έκανε εντύπωση περισσότερο από όλα είναι πόσο πολύ το βιβλίο αυτό μου θύμησε την Άυν Ραντ. Ο αρχικός πρωταγωνιστής θα μπορούσε να είναι ήρωάς της και οι υπόλοιποι χαρακτήρες λειτουργούν όπως και οι δικοί της. ο Τηλέμαχος Κώτσιας βέβαια τους αναπτύσει πολύ περισσότερο και φτάνει να ασχολείται προς την μέση του βιβλίου κυρίως με όλους τους χαρακτήρες τους οποίους λόγω του πλήθους και του τρόπου με τον οποίο τους εναλλάσει συνέχεια δεν μπορείς να θεωρήσεις πρωταγωνιστές, πέρα από την οικογένεια του ήρωα. Όχι χωρίς λόγο βέβαια. Η συνύφανση των ιστορικών γεγονότων με τα βιογαφικά των φανταστικών χαρακτήρων κάνουν το βιβλίο πολύ πιο προσγειωμένο από αυτά της Άυν Ραντ, τα οποία βασίζονται στην δημιουργία μιας ονειρικής ατμόσφαιρας. Το “Στην απέναντι όχθη” θίγει παρόμοια θέματα με έναν ρεαλιστικό τρόπο και σίγουρα μιλάει άμεσα στους Έλληνες, μιας και η ιστορία αφορά όχι μόνο την Αλβανία, στην οποία ζει ο πρωταγωνιστής, αλλά και την Ελλάδα.
Πρέπει να το τελειώσω σύντομα! Δεν γράφω τίποτα παραπάνω για την υπόθεση. Είναι πολύ εύκολο να βρείτε το βιβλίο (εκδόσεις Ψυχογιός) και να την διαβάσετε από πίσω. Χαχαχα. Τώρα με περιμένει ένα βιβλίο στατιστικής….
Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα?
Φιλελευθερισμός ή βαρβαρότητα.
Λοιπόν???
Θα σας ενδιέφερε μια καφετέρια με ιαπωνική μουσική και ανάλογη ατμόσφαιρα;
Μπορείτε να βοηθήσετε την μικρή μου έρευνα απαντώντας στην δημοσκόπιση που έφτιαξα εδώ:
http://marilena-r.livejournal.com/122274.html
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, όσους συμμετέχετε!
Η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό πασχόντων από καρκίνο του πνεύμονα στην Ευρωπαική Ένωση, και μάλιστα ΝΕΩΝ. Από άρθρο της Καθημερινής.
http://www.ekathimerini.com/4dcgi/_w_articles_politics_0_04/11/2008_101833
Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω την εμμονή κάποιων στο τσιγάρο και ειδικά αυτοί που προσπαθούν να υπερσπιστούν το δικαίωμά τους να καπνίζουν όπου θέλουν… καλά μην αρχίσω γιατί εκτός του ότι απεχθάνομαι να με φλωμώνουν με καπνό, μια από τις λατρείες μου καπνίζει και με πονάει το θέμα πολύ.
Καλό φθινόπωρο! Επέστρεψα και εγώ προ ημερών από την Ιαπωνία… Δυστυχώς. Ήταν απλά τέλεια. Από την πολύ καλή θέση που είχα στο Tokyo Dome και είδα τα μωρά μου από κοντά μέχρι τα μέρη που επισκεφτήκαμε και τα φαγητά. Νομίζω η Ιαπωνία σε εντυπωσιάζει με την καθαριότητά της… και να βλέπεις ένα ακόμα γκομενάκι όταν στρίβεις στην γωνία δεν είναι λίγο! ; )
Οι πόλεις που είδαμε ήταν: Τόκυο, Τακαγιάμα, Καναζάβα, Χιροσίμα, Κυότο, Νάρα, Όζακα. Βασικά είδαμε ότι βλέπουν οι περισσότεροι τουρίστες. Έβαλα μερικές φωτογραφίες στο livejournal μαζί με περισσότερες λεπτομέρειες και διάφορα σχόλια αν και δεν μπορώ να τα θεωρήσω αρκετά. (tag: Japan) Θα ήθελα να περάσω περισσότερο χρόνο στο Τόκυο, αν και έμεινα εκεί μια εβδομάδα.
Ήταν τόσο όμορφα ώστε δεν με πείραξε ούτε η ζέστη ούτε και όλες οι ενοχλήσεις του γκρουπ. (Κάθε παράδεισος έχει και το φίδι του.) Πραγματικά δεν ξέρω τι να πρωτογράψω… Μόνο να προσθέσω εδώ κάτι που θα ενδιαφέρει περισσότερο τους Έλληνες. Κάποια στιγμή ο αρχηγός του γκρουπ έλεγε στον ξεναγό μας πόσο δύσκολα βλέπει να ελίσσονται οι Γιαπωνέζοι. Γιατί; Επειδή μια μέρα στο ξενοδοχείο δεν μπορούσαν να αλλάξουν κατά μισή ώρα την ώρα του δείπνου. Όχι, τα άλλα γκρουπ που ήταν στο ξενοδοχείο έπρεπε να αλλάξουν και αυτά την ώρα του δείπνου τους. Ελπίζω να μην είναι πολλοί οι Έλληνες που νομίζουν ότι ο κόσμος περιστρέφεται γύρω από αυτούς. Αμφιβάλλω πολύ αν ο αρχηγός μας πρόσεχε καθόλου τους ανθρώπους που περνούσαν με κόκκινο και ακολουθούσαν αντίθετη λωρίδα στο μετρό επειδή ήταν πιο κοντά και άδεια. Όχι, είναι ρομποτάκια κατά τα άλλα. (Ναι, ναι). Α, και μια κυρία ήθελε διαφορετικό μπουφέ κάθε βράδυ. – Κάποια μέτρα ο μπουφές εννοείται. – Ούτε τα KAT-TUN δεν θα είχαν τόσες απαιτήσεις! ; )
Yattaaaaa!
Τα κατάφερα! Αυτόν τον Αύγουστο όχι μόνο θα πάω στην τελευταία συναυλία των KAT-TUN για φέτος, αλλά θα συνεχίσω και με τουρ στην Ιαπωνία. Φεύγω σε μια εβδομάδα και 2 μέρες και θα μείνω εκεί 3 εβδομάδες.
Εντυπώσεις από το ταξίδι τον Σεπτέμβρη! <33
Κι αν η αγάπη είναι μια λατρεία για αυτό που είναι ευάλωτο στον χρόνο;…
Ηumans are here to rock the galaxy and fairies could be people in flesh and blood but nobody believes in them because they are searching for tiny creatures with delicate wings.
Σε απάντηση του κειμένου που διάβασα εδώ, δεν έχω παρά μόνο μια φωτογραφία.
Πάρε έξι άντρες με ροζ μαζεμένους! Γιατί το ροζ είναι το χρώμα του ρομαντισμού. Γιατί είναι άντρες με έναν τρόπο τον οποίο ελάχιστοι έλληνες μπορούν να καταλάβουν. Δεν είναι υπέροχοι; (Αν εξαιρέσουμε τα παπούτσια)
Μπορείς να υπογράψεις την αίτηση για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας εδώ.
Γιατί οι σχέσεις των ζευγαριών του ίδιου φύλου πρέπει να είναι νόμιμες σε πολλά επίπεδα. Μια πρωτοβουλία της ΟΛΚΕ (Ομοφυλοφιλική & Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδος).
Δεν ξέρω πόσοι από εσάς οι οποίοι διαβάζεται την σελίδα μου βρεθήκατε στο Μοναστηράκι αυτές τις μέρες. Το περίπτερο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας μπορεί να βανδαλίστηκε, πολλοί αρνούνται μέχρι και να κοιτάξουν τα φυλλάδιά μας, αλλά είναι και πολλοί αυτοί που στάθηκαν να δούνε και να μάθουνε. Ή μόνο για να φέρουν τις αντιρρήσεις τους.
Το βράδυ όμως, χάρη στην προσπάθεια του Σπύρου Ντόβα προβάλονται τα σποτάκια μας και το βίντεο κλιπ των Ημισκουμπρίων “Δημόσιο Forevah”. Ότι πιο κατάλληλο για την περίσταση και ο κόσμος συνειδητοποιεί ότι δεν είμαστε απλά “ένα ακόμα κόμμα”. Υπάρχουμε και ήρθαμε για να μείνουμε!
