Θεωρώ τον εαυτό μου άτομο με μεγάλη κατανόηση και μπορώ να αποδεχτώ σχεδόν τα πάντα. Αλλά υπάρχει κάτι το οποίο δεν μπορώ να καταλάβω. Τι είναι αυτό που εμποδίζει τους ανθρώπους να κάνουν τις δικές τους επιλογές.
Υπάρχουν άνθρωποι για τους οποίους η επιλογή από το φαγητό που θα φάνε μέχρι τον σύντροφό τους, είναι πολύ επίπονη. Αυτοί οι άνθρωποι θα άφηναν ευχαρίστως κάποιον άλλον να αποφασίσει για αυτούς, αν δεν θεωρούσαν κάτι τέτοιο μειωτικό για τους ίδιους.
Προσωπικά, κάνω εύκολα τις επιλογές μου. Δεν μπορώ να πω ότι είμαι πάντα απόλυτα ευχαριστημένη. Αλλά τις περισσότερες φορές είμαι, και είμαι επίσης περήφανη που ήταν δικιά μου επιλογή.
Γιατί λοιπόν κάποιοι φοβούνται να αποφασίσουν; Είναι τόσο δραματικό να κάνουν ένα λάθος; Λίγα είναι τα πράγματα που δεν μπορούν να διορθωθούν. Πόσο σκληρή κριτική μπορεί να έχουν δεχθεί στο παρελθόν για τις επιλογές τους; Πόσο μεγάλα λάθη μπορεί να έχουν κάνει ώστε αυτά να είναι τόσο ασυγχώρητα και να τους αφαιρούν την δυνατότητα επιλογής στο μέλλον; Και εννοώ την υποσυνείδητη δυνατότητα. Γιατί συνειδητά κάνουν μεγάλες προσπάθειες να επιλέξουν.
Είναι εύκολο να μιλάμε για την ελεύθερη βούληση και για την ευθύνη της επιλογής. Αλλά η ωριμότητα δεν έρχεται με την αποφασιστικότητα. Έρχεται με την αποδοχή αυτού που είναι, για χάρη αυτού που θα μπορούσε να είναι.
Πώς μπορεί να πείσει κάποιος για την αναγκαιότητα της δυνατότητας επιλογής, πριν ακόμα μάθει ο κόσμος πώς να επιλέγει; Το πιο άσχημο πράγμα που συμβαίνει στον κόσμο δεν είναι να έρχεται κάποιος και να σου λέει τι πρέπει να κάνεις. Είναι να έρχεται κάποιος και να σου λέει τι πρέπει να θέλεις. Και αυτό το τελευταίο συμβαίνει συχνά.

Advertisements