Σήμερα έγραψα μια μικρή περίληψη στα ελληνικά της ετήσιας αναφοράς για τα ανθρώπινα δικαιώματα του Μίλτου Παύλου [Απρίλιος 2007] για την ομάδα θεσμών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Φιλελεύθερης Συμμαχίας. Όλο το κείμενο (16 σελίδες) βρίσκεται στα αγγλικά εδώ.  Είναι γνωστές οι άποψεις των ελλήνων για τους μετανάστες. Κάποιες λεπτομέρειες όμως ίσως να μας ξεφεύγουν. Το πιο σημαντικό κομμάτι αφορά ίσως την εκπαίδευση και την ιατρική περίθαλψη.

Οι συζητήσεις για τα θέματα των μεταναστών αυξάνονται αλλά παραμένουν στην ρητορική.

Οι μετανάστες συμμετέχουν όλο και πιο πολύ στο σύστημα ασφάλισης, αλλά ενώ προσφέρουν περισσότερα οι μισθοί τους είναι οι χαμηλότεροι. Χωρίς μια πιο γενναιόδωρη πολιτική υπηκοότητας τα ζητήματα τα οποία τους αφορούν εκκρεμούν. Τα παιδιά των μεταναστών έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό εγκατάλειψης του σχολείου, γεγονός το οποίο δεν έχει να κάνει με την εκεί απόδοσή τους. Τα παιδιά των τσιγγάνων αναγκάζονται να φοιτούν σε ξεχωριστά σχολεία.

Η ελλιπής δράση ενάντια στον ρατσισμό και την ρατσιστική βία οδηγεί και στην ελλιπή αναφορά περιστατικών. Επομένως δεν υπάρχουν στοιχεία να μας δώσουν μια σαφή εικόνα της κατάστασης, αλλά ο ίδιος ο υπουργός οικονομικών είχε δηλώσει το 2005 ότι η βία των αστυνομικών ενάντια στους μετανάστες είναι δικαιολογημένη δεδομένης της εγκληματικότητας τους.

Άδειες παραμονής στους μετανάστες έχουν παραδοθεί μετά την ημερομηνία λήξεις τους και οι αρχές έχουν αρνητική στάση απέναντι στους μετανάστες με προοπτικές μόνιμης παραμονής, ακόμα και αυτή βοηθούσε σε μια καλύτερη ένταξή τους. Αντίθετα, υπάρχει πολιτική αυξανόμενων απελάσεων και κατά συνέπεια παράνομων μεταναστών. Ακόμα και όταν οι μισθοί τους αυξάνονται, υπάρχουν μεγάλοι περιορισμοί στην επιχειρηματικότητά τους.

Η θρησκευτική ελευθερία των μεταναστών και των μειονοτήτων δεν εμποδίζεται αλλά ούτε και αναγνωρίζεται επίσημα. Μεγαλύτερο ζήτημα είναι η απαγόρευση της φοίτησης στα σχολεία παιδιών με γονείς χωρίς επίσημα χαρτιά. Η ιατρική τους περίθαλψη είναι σχεδόν ανύπαρκτη, όπως και τα πολιτικά τους δικαιώματα. Την υπηκοότητα δεν δικαιούνται ούτε άτομα τα οποία έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα ή έχουν ζήσει όλη τους την ζωή εδώ.

Η επιβολή των αντιρατσιστικών και κατά των διακρίσεων νόμων είναι προβληματική λόγω ανεπαρκών θεσμών και συμπεριφορών που επικρατούν. Το 2006 το 24% του πληθυσμού αρνήθηκε να κατακρίνει την δολοφονία ενός νεαρού Αλβανού στην Κρήτη.

Όπως είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας το 2005, «(…) η προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων και προσωπικών ελευθεριών χωρίς διακρίσεις και ομαλή ένταξη των μεταναστών, είναι μια σημαντικές προκλήσεις για την σύγχρονη Ελλάδα».

Advertisements