Διάβασα ένα άρθρο στο οποίο αναφέρεται με δακρύβρεχτο τρόπο πώς οι Άραβες θεωρούν τον δυτικό πολιτισμό ως πολιτισμό της μοναξιάς.

Read and weep if u will

Θα είμαι σκληρή στην απάντησή μου. Ναι, είναι αλήθεια πώς στην δύση δεν καθόμαστε όλη την ώρα ο ένας στον σβέρκο του άλλου. Δεν θέλουμε συγγενείς ή και φίλους συνέχεια πάνω από το κεφάλι μας για να μην νιώθουμε μοναξιά. Και αν κάποιες στιγμές μπορεί να επιθυμήσουμε την επαφή και να μην την έχουμε, αυτό κάνει κάποιους από εμάς να εκτιμήσουμε τους ανθρώπους για αυτό που είναι και να μην θέλουμε συνέχεια να τους χαλιναγωγήσουμε και να τους κάνουμε αυτό που μας αρέσει.
Και όποιος θέλει ας κλαίγεται μόνος του. I will not weep – thank you very much.

Advertisements