Σήμερα ήρθε η σειρά μου να κράξω! Την Ευσταθία και τους απαίσιους στίχους της στο τραγούδι «Κάποτε». Το άκουσα σήμερα και εκτός του ότι δεν μου άρεσε ποτέ το υφάκι της, αυτή την φορά ξεπέρασε τον ευατό της.

Κάποτε υπήρχε το λαικό, το έντεχνο και το ροκ, πριν όλα αυτά γίνουν ποπ… Κοπελιά, υπάρχουν ακόμα αυτά τα είδη και εσύ είσαι ο ορισμός του ποπ. (Η μουσική σου είναι ασθενική και η κιθάρα δεν σώζει την κατάσταση.)

Κάποτε υπήρχε το βυνίλιο… Ξεκολήστε! Τι μανία πια με το βυνίλιο! Τόσο ρομαντικό είναι; Πρακτικό πάντως είναι μόνο για τους σκράτσερ.

Κάποτε υπήρχε χώρος για τους καπνιστές… Χμμ… τελευταία φορά που έλεγξα καπνίζουν παντού. Στα Φλόκα που ήμουν τις προάλες καπνίζαν άνετα σε χώρο μη καπνιστών. Θέλουν να μας την πουν και από πάνω…

Κάποτε υπήρχε το δάσος της Πεντέλης… Παραδείγματα από όλον τον κόσμο δείχνουν ότι όσο πιο υποανάπτυχτη είναι μια χώρα, τόσο λιγότερα μπορεί να κάνει για το περιβάλλον. (Ίσως θα έπρεπε να αφιερώσω ολόκληρο ποστ στο θέμα…)

Αυτά… ΞΕΚΟΛΗΣΤΕ!!!

Advertisements