Είδα πριν από μερικές μέρες αυτό το άρθρο για τον Γιώργο Παπανδρέου. Μα τι σχέση έχουν οι πικρίες μιας πρώην συζύγου για τις ηγετικές ικανότητες ενός ανθρώπου; Και το γεγονός ότι είναι άθεος; Από πότε το κουτσομπολιό κάνει πολιτική; Προφανώς και ο Παπανδρέου δεν έχει ηγετικές ικανότητες και δεν μπορεί να εμπνεύσει τον λαό, αλλά αυτό το άρθρο δεν ασχολείται πραγματικά με αυτό το θέμα. Και είναι αυτό που θα έπρεπε να μας απασχολεί.

Αυτές τις τελευταίες μέρες παρακολουθώ με πολύ ενδιαφέρον τις εξελίξεις. Το πρώτο μου συναίσθημα ήταν θετικό: «κάτι μπορεί να αλλάξει». «Ας αποφασίσουμε κάτι και να τελειώνει η γκρίνια και η αναποφασιστικότητα». Μετά, σκεπτόμενη καλύτερα αποφάσισα ότι αυτά τα βλακώδη παιχνίδια εξουσίας δεν πρόκειται να μας πάνε πουθενά. Ήμουν σίγουρη ότι ο Παπανδρέου ήταν έτοιμος να κάψει την χώρα μπας και αναστηθεί κάτι από τα αποκαΐδια.

Από ότι φαίνεται τώρα που τελείωσαν όλα, κατάφερε να τους εκθέσει όλους και να βγει και μάγκας από πάνω. Κάποιος τον χαρακτήρισε «τέλειο αυτόχειρα». Δεν είδα να παραιτήται πάντως για να ολοκληρώσει την αυτοκτονία.

Εντάξει, τώρα μιλάει σαν να μην συναίβει τίποτα, αλλά σκέφτομαι ότι ίσως τελικά να χρειαζόταν αυτή η θεραπεία σοκ. Όλοι σοκαρίστηκαν με το ντρόπιασμα της Ελλάδας στον κόσμο και σούρνουν στον Παπανδρέου τα εξ’αμάξης. Η θεραπεία-σοκ δεν είναι σοβαρή πολιτική τακτική, όπως δεν είναι και ψυχολογική θεραπεία. Χρειαζόταν τόσο πολύ η θεραπεία-σοκ για να οργανωθεί το κράτος; Το μοναδικό πρόβλημα ήταν η ανεύθυνη αντιπολίτευση και οι αντιδράσεις του λαού; Διάβασα ακόμα πριν από μερικές μέρες (ή άκουσα;) ότι οι κρατικές δαπάνες αυξήθηκαν αντί να μειώνονται. Ποιος φταίει για αυτό;

Αλλά ας δούμε όμως το αποτέλεσμα: εκτέθηκαν όλοι οι λαϊκιστές πολιτικοί. Δεν θα γίνει δημοψήφισμα, επομένως η Ελλάδα δεν θα μπει σε έξτρα περιπέτειες, επιτέλους ενώθηκαν όλοι οι Έλληνες εναντίων του πρωθυπουργού. Για την επόμενη βδομάδα δεν έχει απεργίες και τα κόμματα μάλλον θα συναινέσουν σε κάτι: πολιτική ή και κοινή κυβέρνηση μένει να το δούμε.

Κανονικά κατά την γνώμη μου πρέπει να παραιτηθεί όχι μόνο ο Παπανδρέου, αλλά και όλοι ο αρχηγοί κομμάτων που άλλαξαν την στάση τους μόνο και μόνο από τον φόβο του δημοψηφίσματος. Πάμε Σύνταγμα με σημαιάκια της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ελπίζω αύριο να ξημερώσει μια καινούρια μέρα με όλους να έχουν μεγαλύτερη όρεξη για δουλειά και λιγότερη γκρίνια.

Advertisements