Υπάρχει μια γενικευμένη άποψη από ότι βλέπω ανάμεσα στους αντικαπιταλιστές ότι ο καπιταλισμός φταίει και για την καταπίεση των γυναικών. Επειδή απλά το σύστημα φταίει για τα πάντα.

Σε σχέση με τον φεμινισμό ακούω και διαβάζω πως φταίει για  το γεγονός πως αποτριχώνονται οι γυναίκες μέχρι για τις πλαστικές για τις οποίες υποβάλλονται λόγω πιέσεων του περιβάλλοντος, που μπορούν να πάρουν πολλές μορφές. Και σίγουρα το θέμα των πλαστικών επεμβάσεων είναι ένα πρόβλημα, λόγω της υπερβολής, αλλά από την στιγμή που θεωρήσουμε δικαίωμα κάποιου να επέμβει στο σώμα του, μέχρι και να αλλάξει φύλο, πρέπει να αναγνωρίσουμε στον καπιταλισμό ότι τουλάχιστον του δίνει αυτή τη δυνατότητα.

Ο καπιταλισμός είναι πολύ πιο παλιός από ότι νομίζουμε. Τα μέσα παραγωγής ήταν συνήθως στα ιδιωτικά χέρια. Αυτό που άλλαζε κατά καιρούς ήταν οι μορφές διακυβέρνησης και άλλες μορφές οργάνωσης της κοινωνίας. Φυσικά άλλαζαν κατά καιρούς και κατά περιοχές πολλά. Από την οικονομική ευημερία περιοχών μέχρι την θέση των γυναικών στην κοινωνία. Και με την εξέλιξη της τεχνολογίας, της κοινωνίας και της αυξανόμενης παγκοσμιοποίησης, ο καπιταλισμός πήρε πολλές μορφές.

http://en.wikipedia.org/wiki/History_of_capitalism (Έβαλα αυτό το link στην wikipedia γιατί είναι περιεκτικό με ενδιαφέρουσες πληροφορίες)

Αυτό που ήταν νομίζω πάντα μια σταθερή για τις γυναίκες είναι ότι ήταν ευαίσθητα πλάσματα που έπρεπε να προστατευθούν. Νομίζω το πρόβλημα δεν είναι ο καπιταλισμός. Η ελεύθερη οικονομία έχει βοηθήσει την ευημερία και τον πολιτισμό περισσότερο από άλλα συστήματα. Νομίζω ότι το πρόβλημα είναι ότι οι γυναίκες είναι πολύ πιο ευάλωτες σε θέματα εικόνας του εαυτού τους. Και ναι, κάποιοι θα το εκμεταλλευθούν αυτό. Για αυτό οι άνθρωποι πρέπει να αναπτύσσουν αυτοπεποίθηση και έναν υγιή εγωισμό που θα τους επιτρέπει να αναρωτιούνται «ποιος είσαι εσύ που θα μου πεις τι πρέπει να σκέφτομαι, και πώς πρέπει να είμαι;» Το ντύσιμο και άλλα ζητήματα εμφάνισης πάντως, ήταν ανέκαθεν θέμα μόδας. (Μόδα = επιβολή)

Αλλά όταν κάποιος αφορίζει αβίαστα τον καπιταλισμό, αναρωτιέμαι, έχει σκεφτεί ότι για να υπάρξει πρόοδος, και 5 πράγματα που πραγματικά βελτιώνουν την ζωή του κόσμου, ναι, θα παραχθούν 500 βλακείες. Βλακείες που δεν χρειαζόμαστε. Αλλά ποια είναι η εναλλακτική; Να υπάρχει κάποιος που θα καθορίζει τι επιτρέπεται και να καθορίζει την παραγωγή ακριβώς αυτών που κρίνει ο ίδιος ότι χρειάζονται οι άνθρωποι; Νομίζω ότι είναι πολύ σωστό να γίνεται κριτική και να βοηθάει ο ένας τον άλλο να προσδιορίζει τις ανάγκες του. Πάνω από όλα να βοηθάμε ο ένας το άλλον να βρίσκουμε τον εαυτό μας. Ο αφορισμός του καπιταλισμού είναι ένα καμπανάκι. Δεν χρειάζεται η κριτική του να έχει ουσιαστικό περιεχόμενο και βιώσιμες λύσεις. Αρκεί που υπάρχει για να επαγρυπνούμε. Ο στιγματισμός συγκεκριμένων πρακτικών ή νομικών προσώπων είναι πολύ πιο χρήσιμος (προσωπικά τον λαμβάνω σοβαρά υπ’όψιν μου), γιατί βοηθάει την συζήτηση. Θα στερούσε βέβαια οπαδούς από ανθρώπους που χρειάζονται σαφής εχθρούς, προσδιορισμένους χωρίς διακρίσεις, για να ενεργοποιηθούν ενάντια σε κάποια πράγματα.

Οι γυναίκες έχουν σαφέστατα τον ρόλο του στον καπιταλισμό. Μπορούν να λειτουργήσουν μέσα σε αυτόν και να κάνουν πολλά. Υπάρχει μεγάλος δρόμος μέχρι την ισότητα των 2 φύλων, αλλά έχει πρωταρχική σημασία να αλλάξουν αντιλήψεις.

Τέλος, δεν νομίζω ότι ευθύνονται οι διαφημιστές των αρχών του 20ου αιώνα για την επικράτηση του άτριχου  σώματος για τις γυναίκες, ως παράδειγμα επιβολής της αντρικής επιθυμίας στον γυναικείο σώμα. Η εικόνα του γυναικείου σώματος ήταν πάντα άτριχο. Για παράδειγμα, η Αφροδίτη του Μποτιτσέλι, ήδη από τον 15ο αιώνα, δεν ήταν τριχωτή. Επίσης, ακόμα και οι άντρες απεικονίζονταν άτριχοι. Οι πρώτοι που ξεκίνησαν την συνήθεια της αποτρίχωσης του ανθρώπινου σώματος ήταν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι. Δεν έπαιξε ρόλο και το γεγονός ότι οι γυναίκες άρχισαν να δείχνουν περισσότερο δέρμα;

http://en.wikipedia.org/wiki/Glabrousness

http://www.moderngent.com/history_of_shaving/history_of_shaving.php

Πάρτε και μια άτριχη οδαλίσκη του 19ου αιώνα! (Με τις καμπύλες της και με μικρό στήθος – Ντελακρουά).

Delac3

Και ένας Νάρκισσος του 17ου αιώνα (Poussin).

800px-Nicolas_Poussin_-_Echo_and_Narcissus_-_WGA18271

Τα πρότυπα αλλάζουν. Είναι στο χέρι μας να επιλέξουμε αυτά που εκφράζουν εμάς. Μέσα σε κάποια πλαίσια, σίγουρα. Αλλά ένα πράγμα που μ’αρέσει να βλέπω γύρω μου είναι διαφορετικές μόδες και διαφορετικά πράγματα.

Advertisements