Αυτή τη σαιζόν, πέρα από τις σειρές που συνεχίζω να βλέπω, ξεκίνησα 3 καινούριες.

 

The Magicians

Η πρώτη είχε κάνει preview του 1ου επεισοδίου ήδη από το 2015, το The Magicians. Φυσικά έπρεπε να δω μια σειρά «ενήλικου Harry Potter». Δεν τρελάθηκα. Μου φάνηκε περισσότερο σαν ένας αδέξιος, μετα-έφηβος Harry Potter. Ο πρωταγωνιστής δεν μου έκανε καθόλου κλικ και δεν με συγκλόνισε και κανένας άλλος χαρακτήρας. Δεν ξέρουμε σχεδόν τίποτα για την ζωή τους πριν από την μεταφορά τους στη μαγική σχολή. Δεν είναι ένα μαγικό ταξίδι, αλλά μια μαγική εμφάνιση από το πουθενά. Το γεγονός ότι δεν ξέρουμε τίποτα για τους πρωταγωνιστές πιο πριν, δεν βοηθά να νιώσω την ανάγκη τους να πάνε ή να παραμείνουν σε αυτή τη σχολή. Θα το βλέπω υποθέτω τις ώρες ανίας και ίσως αλλάξω γνώμη στην πορεία.

Lucifer

Βασισμένο πολύ χαλαρά σε ένα κόμικ που μου άρεσε πάρα πολύ στο παρελθόν – και τώρα πρέπει να ξαναδιαβάσω. Δεν ξέρω πόσα πολλά παραφυσικά στοιχεία θα εισάγουν στην σειρά στο μέλλον, αλλά μέχρι στιγμής είναι μια κυρίως αστυνομική σειρά. (Ναι εντάξει, μου αρέσουν πολύ τα αστυνομικά, δεν παραπονιέμαι). Επίσης λατρεύω όταν κάποιος χρησιμοποιεί θρησκευτικά θέματα για να δείξει τον παραλογισμό της θρησκείας. O Luci είναι ένας καταπληκτικός χαρακτήρας, πιο χαρωπός από ότι στα κόμικς, αλλά με περισσότερους προβληματισμούς παρόλα αυτά. Έχουν φυσικά διατηρήσει την αντισυμβατική ιδιοσυγκρασία του.

DC’s Legends of Tomorrow

Εκεί όπου οι σουπερ ήρωες συναντάν τον Doctor Who. Απλά. Περιπέτεια, δράση… must για όσους αρέσουν οι σουπερ ήρωες. Χαίρομαι πολύ που ξαναβλέπω τον Άρθρουρ Ντάρβιλ ως Ριπ Χάντερ και φυσικά την Σάρα Λανς! Μέχρι στιγμής τα ταξίδια στο χρόνο δεν είναι μεγάλο μπέρδεμα.

Advertisements