You are currently browsing the tag archive for the ‘take that’ tag.

Δεν το έχω αναφέρει ποτέ, αλλά οι Take That ήταν η εφηβική μου μανία. Αφού διαλύθηκαν το 1996 ενδιαφέρθηκα λίγο για τον Mark Owen, ο οποίος έχει κάνει καταπληκτική δουλειά και φυσικά για τον Robbie Williams που έγινε ακόμα μεγαλύτερος σταρ. Όταν επανενώθηκαν το 2006 το πέρασα στο ντούκου, αλλά όταν ήρθε ο Robbie πίσω και είδα το Flood απλά ξανακόλλησα! Οι εφηβικές τρέλες περνάνε τελικά ή δεν περνάνε;
Το πρώτο τους άλμπουμ μετά την επανένωση δεν έχει καμία σχέση με τα 3 που έβγαλαν από το 1992 ως το 1995. Πιο ώριμο, καλύτεροι στίχοι και τα φωνητικά είναι πιο μοιρασμένα. Είναι χαρακτηριστικό το ότι έχει σόλο και από τα 5 μέλη. Πήρα την ελληνική έκδοση του άλμπουμ η οποία κοστίζει μόνο 10 ευρώ, αλλά δυστυχώς δεν έχει μέσα αυτό που κοιτάζω πρώτα από όλα όταν παίρνω ένα αγγλόφωνο άλμπουμ: τους στίχους, αλλά τους βρήκα στο ίντερνετ για να είμαι σίγουρη ότι δεν έχασα κάτι.

01. The Flood
Ένα επικό τραγούδι με μαχητική διάθεση. Καταπληκτική μουσική που σου μένει και τα όμορφα φωνητικά του Robbie Williams και του Gary Barlow. Καλά δεν θα μιλήσω για το βίντεο-κλιπ που με έβαλε και πάλι στο fandom των Take That. Απλά το εναποθέτω. Εικόνα, φωνητικά, στοίχοι και συνολική διήγηση μιας ιστορίας που σε γεμίζει αισιοδοξία.

02. SOS
Δυναμικά φωνητικά με την ιδιαίτερη φωνή του Mark Owen και του Robbie Williams. Χορευτικός ρυθμός αλλά με ένα απρόσμενος βάθος στην αίσθηση που σου αφήνει το τραγούδι. Οι στίχοι έχουν μια αποκαλυπτική (apocalyptic) αίσθηση και θα μπορούσαν ακόμα να έχουν και εικονοποίηση με πολλή επιστημονική φαντασία.

03. Wait
Ένα γλυκό τραγούδι και ίσως και ερωτικό, αν και η αίσθηση είναι ο απόηχος ενός έρωτα που αναζητά περισσότερα, ενός έρωτα που δεν θέλει να αφήσει ανείπωτα πράγματα να βασανίζουν το μυαλό. Όπως διάβασα κάπου αλλού, ενός έρωτα ώριμου.

04. Kidz
Ένα τραγούδι με έντονο μπητ με τα φωνητικά του Mark Owen και του Gary Barlow να υπερισχύουν. Η υπόσχεση μιας επανάστασης ενάντια σε ηγέτες-καρικατούρες που έχει ήδη ξεσπάσει. Ίσως το επόμενο σινγκλ από τον δίσκο.

05. Pretty Things
Ένα τραγούδι που με κάνει να σκέφτομαι τις κουκλίτσες Μομίτζι, αλλά στην πραγματικότητα είναι η επίκληση ενός μεσήλικα άντρα που βλέπει τα νιάτα του να φεύγουν αλλά γύρω του παιρνούν όμορφες νέες γυναίκες και τις θέλει όλες, αλλά αρκείται να τους δίνει την ευλογία του. Πόσο ωρίμασαν πια οι Take That! Πολύ γλυκό τραγούδι.

06. Happy Now
Ένα μελαγχολικό τραγούδι με ανεβαστηκά ξεσπάσματα. Ακόμα ένα τραγούδι για το οποίο αν έφτιαχνα video clip θα ήταν κάτι διαστημικό. Πολύ ωραίος ρυθμός.

07. Underground machine
Ένα ηλεκτρο-ροκ τραγούδι σόλο του Robbie Wlliams με δυνατή αίσθηση. Ένα τραγούδι που θα μπορούσε να γράψει ο Τζιν Ακανίσι αν είχε λιγότερη αυτοπεποίθηση και –αχέμ– λίγη περισσότερη εμπειρία. Καθόλου κακό!

08. What do you want from me
Σόλο του Mark Owen το οποίο μυρίζει Μαρκ, πάλι με ηλεκτρο-ροκ αίσθηση. Ερωτικό χωρίς να είναι γλυκανάλατο, είναι ο έρωτας που έχει ωριμάσει και ξέροντας πια τι είναι, αναρωτιέται που θέλει να πάει.

09. Affirmation
Σόλο του Howard Donald, αλλά ακούω και τον Μαρκ σε κάποιες φάσεις. Γλυκό τραγούδι με γρήγορο ρυθμό, από τα αγαπημένα μου του άλμπουμ.

10. Eight Letters / Flower bed
Πιάνο και γλυκιά μελωδία στην μοναδική μπαλάντα του άλμπουμ. Όμορφο τραγούδι! Είναι σόλο του Gary Barlow.

Το τελευταίο κομμάτι του άλμπουμ είναι κρυφό. Ένα ήρεμο κομμάτι, σόλο του Jason Orange, για να κλείσει ήσυχα ο δίσκος. Δεν έπρεπε ποτέ να υποτιμήσω ποτέ την φωνή του Jason, αλλά δεν φταίω εγώ για αυτό, κύριε Gary.

Advertisements

Fuyumi Kotani

Δεκέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Φεβ.    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Rhodesia

Just accept this crime, this punishment - And - I want your love, I want your hate - Embrace this love, this ego - And everything - I want your love, I want your hate - Because we can't turn back now, Rhodesia

Kατηγορίες

Αρχείο